عقربه

ازون ویده لعنتی یه دم عمیق بده عقربه بیس چاری وله شانس ما باید انقد دقیق بره لحظه اول دیدنش میاد پایین ا پله ها نگاش رو نگام پسر چقدر هایی خب بعدش میخوام‌ واسش دنیا رو بگام چشماش قدرتش چند ریشتره سنگین دله آس و کبوندم چرخید بهش جایه سکوت ترس تصمیم گرفت قاطع و خونسرد از ته دلش راحت عبور کرد تنها شدم من تلختر تر از قبل تلخ تلخ تماس مرتب ولی از تو نیس نه صدا نه یه بو نه نگاه نه هیچی برگرد بیا اصن مغزمو بگا باز از نگاهت میفهمم تهش تنها میشم پس از پیشم میره نه نه نه دیره واسه برگشتن این دل یاد گرفت تازه ترک کردن قاصد سرمستم نباس میرفتی از پیشم بیبی نزاشتی بمونه تو من هیچ میلی هرروز میجنگم فکرم بری تنگه دلم واست ولی خب خیلی خیلی خیلی نه نه ته نرو خب بیبی بیبی نرو از‌پیشم نه نه نرو بیبیییی موندیم باهم تو راه ابریشم ولی رفت و سریع رنگ عوض کرد من سراسیمه فهمیدم گله من پلاسیده و الان دیره ‌‌باز این دل من اشتباه کرد با طنابت تو چاه افکار پوچ کی اینطوری به تو اعتماد کرد حرفات از راه دور استناد کرد وقتی راهی نبودبت التماس کرد نفس تو سینه ام احتباس سرد از اول ناز کرد و انتها زد خر‌تر ار خودم ندیدم ناموسا جنده رو میخواستم بکنم ناموسم کیرم تو دادنش مهم نیس اصلا پل ام گذشته من ۲۰ بار‌خب از خر قلبش عاشق جایی بود که منفعتش میگفت دو شات نخورده آویزون شه از حرف زدنش میشد فهمید خب من نمیخواستم‌دلم‌تاریک زود شه هلش دادم تو تک تک هدفاش خواب نداشتم تا اون پیروز شه هر چی میخواست هی بریز بپاش از غذام‌ زدم تا اون سیر زود شه تابستون نخواستم پاییز زود شه عوض شد اما تو یه چشم به هم زدن لابد مردم چشمش هم زدن بترکه چشمای حسود کور شه [ حقم نبود گوشیت خاموش روم شه] چشماش کور بود اما نمیدید التماس کردم مث دیروز شه درست شه ببینه از اول درک نمیکنم برده ات بودم اما خبط کردم منی که حتی