прпрр

Конилим босап мен ,журегиз сыздап, Бакытты болып ем,озинди унаткалы, Кулуди умытты,озинди унаткалы Ол менин омиримнен сат сайын жырактады. Озинди жубаттын тагдырга кина артып, Кулуди умыттын,журегинди Мун басып, Ойыннан шыкпайды ,Сенин откеннин , Умыта алмайсын алыска, кетсенде кашып. Бул омир ертеги дей болса ширкин гажап, Ар коштасудан жанымыз шегиде азап, Бул омир мунга толып ,уакыт откен сайын, Я бул жалгыздык жер бетиндеги тозак Озиннен жауап алып откен кундерге, Сен озинди жогалттын сенип боз создерге, Ешким таза емес периштедей,болды енди ундеме, Сен озинди азапка салмас един ,журегине сенгенде. Кина кимде,менде,менде , Журегинен баска ешкимге сенбе , Кулак асып пр бурыштан естилген унге, Омирин бытшыт болып айналдыма кулге. Осыма кереги,Саган не кедерги, Жалгыздыктын аз,биз ушин берери, Сени мендей багалайиын Жан табылмас, Кимге усынсанда журектеги орнынды тордеги. Саткынлык пен жанымды кинадын там катты , Озгени танганын журекти сыздатты, Жалгыздык кана Маган Сол сатте тил катты, Жоксын сен ,жоксын сен ,жоксын сен неге.