حرمله

میپرستم خدای من خدای تو خدای مشاهیر شعر و مثنوی خدای حقوقای یکو هشصدی خدای ریش خاکستری های چار درصدی خدای گیر کرده زیر خط فقر خدای کلید های پنهان گیر رنگ سبز خدای بنفشه ی باغ ناپدید خدایی که اسمش مونده فقط روی سنگ قبر لعنت به مدعی و ادعای دائم تنگ اومدیم و شدیم اثتغاثه لازم د کوتا بیا حرمله ی بی همه چیز واسه دریدن ملت داری اشتهای کاذب خط فقر زیر ۱۰ ملیون حقوق پایین دو تومن حتی افتادیم به فکر مرگمون تهش میمونه واسه ما همه تف لعنتا هی میخام سکوت کنم بهم میگن سیاسی نباش ولی دلم خونه نمیتونم خفه خون بگیرم واسه تقاعدمم نکنید زیادی تلاش فقط به فکر منجی ان همه چون چاره ای بدست این خائنا نی میبینی که تک تکشون زاییدن زیرش فقط یکی الان حس میشه جای خالیش هه