مادر مادر مامان

مادر مادر مامان ای ماه تابان هر جا که با ان دستان لطیفت مرا همچون گوهری در اغوش پاکت داشتی چه بی منت عاشقی میکردی به فرزندانت، به بابا به زندگی ، به ماها مادرم بگو چگونه بیپروا از خودت میگذشتی همچو کشتی در طوفانهای زندگی در متن خطرها از خودت میگذشتی مادر مادر تو فرشته ای یا ادم که هر چه تو را عذابت می دادم حتی با داد و بی دادم هر گز شکایتی نداشتی چرا هرگز نفرینم نمیکردی همیشه همه جا میپاشیدی بذر اشتی مادر تو چه در درونت داشتی که هر چه نگاهت میکنم یا در ذهنم چرا هر لحظه یادت میکنم اما از دیدنت سیر نمیشم کاش هنوزم کنارم بودی که اگر باشی هرگز پیر نمیشم سازگار و افتاده پیش بابا بودی همیشه چون رودی زلال و پاک درمتن نگاه تک تکمان جاری بودی همیشه بودی همیشه میرسیدی حتی اگر جایی بودی و از ما حتی ذره ای دور بودی برایف ما با هر چه بود می ساختی ف با تمام وجودت همچو پروانه به ا ۲ن