Old S_08-23

کاش میشد مثل قدیم بود سر سفره اخر غذا همه شکمها سیر بود هر کیو میدیدی داشت میخندید کاش الانم مثل قدیم بود جای دود سیگار تو خونه ها پر نسبم بود اصلا نه سیخ بود نه سنجاق نه مامور نه سرباز فقط باد بود که شاخه درختها رو تکون میداد یه نون میداد اوت که غذا خورده و شکمش سیر بود همه به بزرگا احترام میزاشتن حتی به هر غریبه ای که پیر بود سر کسی تو زندگی کسی نبود اصلا حسود وجود نداشت انگار همه راست میگفتن دروغ نبود و انکار قوی ها به ضعفا رحم میکردن واسه گشنه ها سفره غذا پهن میکردن بیرحمن پولدارای الان با رقمهای کلان که نمیشه تلفظش کرد فقرا مایه تنفرشن اصلا خودشم نه شب خواب راحت داره نه روز واسه پول خرج نکردن گشنه میخوابه هنوز اما هستن ادمهای بزرگی که خرد شدنش باعث بزرگیشه نه اون گرگی که با پولهای مفت و دارایی زیاد واسه ندارا و فقرا هی قپی میاد اخرشم از خوشی زیاد م میره وسط مرداب اعتیاد خیلی بهش میاد اینجوری واسش بهتره نمیشه همش تو فقط بخوری نون و کره نمیشه تو یه سره سیر باشی و بقیه گشنه تو یاد گرفتی کخه همیشه پشته پولات قایم شی اصلا لازم نیست خودتو خسته کنی همه چیو حتی گناهاتو با پول به دیگران وصل میکنی پس یی خودی زور نزن نمیتونی حتی یه ریال ببذی اون طرف حتی واسه خودت بخری علف پس از حالا حاضر باش، اونی که با امضاش تودنیا یه محله رو رو خودکارش میچرخونده الان مثل ماشین بی فرمونه نمیتونه قایم شه و جواب نده پولهایی که توی دنیا داشته پولهایی که از جیب فقرا برداشته،