Ptak o którym troche wiem
0:00
0:00
Ptak, o którym trochę wiem Patrzy na mnie moja twarz odbita w chmurze mgły, co wyszła mi z ciała przez szpary w powiekach. A to jest mgła krwi i już za horyzont ścieka. A mój wydech co także jest krwią, tylko suchą, jest wiatrem pionowym co jeszcze zakotwiczony w róży płuc jest łodygą krążącego ptaka. Lecz że Ziemia się właśnie odwrotnie obraca obracają się we mnie płuca aż usta wyszarpną się spomiędzy żeber niby chustka. Więc póki jeszcze jest niebo, moja twarz rozległa, póki nad horyzontem krew świeci jak jutrzenka, póty ptak zna miarę swego wywyższenia. Lecz już, choć o tym nie wie, powoli przecieka spod tamtego pod ciasne niebo, już pod moją powieką się rozpływa w ciężki jak całun obłok
You may also like
Leave a comment
Ptak, o którym trochę wiem Patrzy na mnie moja twarz odbita w chmurze mgły, co wyszła mi z ciała przez szpary w powiekach. A to jest mgła krwi i już za horyzont ścieka. A mój wydech co także jest krwią, tylko suchą, jest wiatrem pionowym co jeszcze zakotwiczony w róży płuc jest łodygą krążącego ptaka. Lecz że Ziemia się właśnie odwrotnie obraca obracają się we mnie płuca przez usta wyszarpną się spomiędzy żeber niby chustka. Więc póki jeszcze jest niebo, moja twarz rozległa, póki nad horyzontem krew świeci jak jutrzenka, póty ptak zna miarę swego wywyższenia. Lecz już, choć o tym nie wie, powoli przecieka spod tamtego pod ciasne niebo, już pod moją powieką się rozpływa w ciężki jak całun obłok