อย่าโทษใคร

ในวัยเด็กที่ผ่านมายังไม่รู้ภาษีภาษา แต่พอโตขึ้นมากับต้องตามสิ่งที่ใฝ่หา ไม่ว่ารถเงินทองหรือเพชรหิน จินดา แต่เสือกไม่ตั้งใจเรียน ไม่ใฝ่เพียรหาวิชา เรียน..ไม่จบการศึกษา เพราะมัวสนแต่เรื่องยา ดื่มสุราไม่เว้นวัน หา..แต่เรื่องแม่งทุกวัน ไม่สนหน้าไหนกุไม่กล้ว จะใหญ่แค่ไหนก้อช่างมัน แต่ก้มาคิดได้เอาเมื่อตอนที่สาย สิ่งที่้เคยวาดฝันก็กับต้องมาพังทลาย เพราะว่าทางมึงเลือก มันไม่ตรงกับจุดหมาย เเล้วชีวิตก็วอดวาย เพราะมึงมำมันชิบหาย และสุดท้ายสิ่งที่อยากจะฝากไว้ มึงไม่ต้องไปโทดคัย ทุกอย่างมึงรู้อยู่แก่ใจ ชีวิตมึงไม่ใช่ชีวิตใคร ไม่ใช่เรื่องของฟ้าลิขิต แต่เป็นชีวิตมึงกำหนดเองจำเองไว้