THE END OF ISLAM / ما ادامه داریم 🖤❤️‍🩹💔

ما ادامه داریم چون که ادامه دادیم اره ادامه‌داره تاوان میدن حکم طناب داره ظالم کسکش به ظلم خویش الان گرفتاره دنیا داره مکافاتی بزنی میخوری وحشی ترو پاره سه پایه خالی زیر پاته و دور گردنت طنابو کص خارت مثل انقلاب فرانسه و گیوتین و سرای سران قوا جلو پاته تا سقوط رژیم فاسد، می‌جنگیم دشمنت ملت ایرانه انقلاب راه حل کاره، سرنگونی نزدیکه و ادامه داره شاهه اسلحه برسونید با ما هم آره؟ ضحاکو زدی رفتی بازنده ای سر مار در میاد دوباره، ریشه فساد اتحاد سرخ و سیاهه ایران سکولار و استقلال بدست میاد با اتحاد قشر مخالف از خوشحالی در میارم بال پرواز، اینه آرمان بیداری و آگاهی از بیداریم [ورس] بویِ نم میاد از دیوارِ این کوچه‌ی باریک ردِ پا مونده رو آسفالتِ خسته و تاریک ما بچه‌های شبیم، قد کشیده از دلِ دود از کف خیابون خونی ایران مخمو ترکوند قلبم پرس شد اللَه نبود چقدر تنهام جوون چرا نمیشه که بشه عادت شده نداریم گیره کاره گیره عمرم هدر میره عشق خطر ریزش بی حس شده دیگه مغز و انگیزم روانم تیره میشکنن اعتمادو آدما تو می‌ره نمی‌رسم بی کسی ترس از سرکوب جوونیمو صبح تا شب دیدم گرونی و یخچال خالی سهم ما سقوط بهشت بود ماشین کشتاره ملا لعنت به دین و آیینتون حاجی حکم قاضی اعدامه مردم -زا عزا و روضه و دین تعصبی با یه دنیا حرفِ تلخ که توی سینه حبس بود نه قهرمانِ قصه، نه فرشته، نه مقدس فقط یه مشت آدم که زمین خوردن پشتِ هم یاد گرفتیم از شکست، پله بسازیم واسه اوج یاد گرفتیم زیرِ رعد، کم نیاریم پیشِ موج [ورس ۲] من صدای پله‌هایی‌ام که از تهِ چاه بالا رفت صدای آدمی که از دلِ شب تنها رد شد نه به لطفِ شانس و بخت، نه به خاطرِ معجزه فقط چون هر بار افتاد، بلند شد دوباره دنیا خواست خم شم، ولی ستون فقراتم موند خواستن گمم کنن، ولی مسیر تو نگاهم بود حالا هر خطی که می‌نویسم بویِ خیابون می‌ده بویِ آدمایی که هنوزم قلبشون می‌تپه آخرِ قصه معلوم نیست، اینو خوب می‌دونم ولی تا آخرِ مسیر رویِ پایِ خودم می‌مونم اگه شب طولانیه، صبحم یه جایی نزدیکه همین امیدِ کوچیکه که هنوز مارو نگه می‌داره