break demo

آتیش زدم به زندگی رپم قفلی دنیا بهم کام نداد گرفتم دم کلی این دنیا جنده شدش مثل ایران بگا رفتم تاریکی ول کن نی چت میرم خونه شدم بیستو شیش همه غمگینن ازم چرا نیس امید ی شب همه ستاره ها میشن خاموش نورا تو آغوش تاریکی میرن اروم گریه میکنن مثل بارون سیاهیه دارو منم غرق غم زیر فشار قانون میرم درا بسته میشن اینجا جوونا داغون نابود می‌شکنه دلمون اسون اقتصاد ناجور مجانی حالت خوب نمیشه هیچ‌جا پول خدای آدماست تو تمدن ایران دردا تمومی نداره درسش بعد سی سال تو زندانیم همه آتیش گرفته این زندان هاستیجیم جونمون کف دست از چشام خون میاد کف خیابون میریزیم خون برا آزادی که گرونه زیاد می‌شکنن آدما زیر محدودیت شکست عادیه میره دود تو ریه ات خفگی و سرکوبو ترسو دیدم از جنگ و گرونی و فقرم سیرم گشنه میخوابن بچه ها رفت امیدم سالهاست قلبم شده سنگ تو سینم آزادی و عدالت و قانونو جادو گول دینو میخورن آدما تابوت من صدام جرمه می‌شکنم تابو بگو آزادی یا اسلامه قانون؟؟ کوروس: می‌دونم روزای خوب مردن جوونیم کسشره رفت عمرم سالهاست میخونم رپه جرمم صدام زنده تو گورم حتی خونم جوونیم کسشره رفت عمرم میسوزن رویاهامون زیر بارون تاریکی میخنده می‌شکنه پامون حالمو خوب میکنم با دراگو دارو اما فراموش نمیکنم شکستن راه بود خنده ها مرد نوجوونیو آب و باد برد شعرم تاریکه می‌کشه طرح شکستمو با زور زندگی نکردم مثل تو اما می‌جنگم حالیته یارو!؟ میخندم فقط چون چتم با رفیقم خدا چرا خوابیده بریدم ی لحظه فکر کردیم بردیم، جا ساچمه گوله حکومتوخوردیم نرسیدم سالهاست دوییدم مجبورم برم تو کنج قفس بزن بشکون با خنده سرم قلبمو شکوندو عشقم رپم زخمش رو دستم تتوشم زدم نیومد تولدم کسی درد بود فقط منم شکستم دلارو، قلب خورد ترک رو بیت زنده به گور دم داد علف اما شکستو نوشتیمو قافیه ها خفن ـ ترکای تاریکی با سینا پر غمن روی علف تصمیمای غلط توی سرم شدن قشنگ شبا محلمون قرمز نور آژیرای سمند ریسک کردنم با قلمم داره خطر حکم دفترم اعدامه شعرم حبس ابد دستبند زدن به دست حسن اینم سهم رپم ـعوض ـورق دستام نداره نمک چشام میباره همش تهش پیروزیما نترس صدامون میمونه تا ابد بیخیالش ماشه رو کشیدم از دورترم