“ Terug of verder?”

Yeah, yeah Ik dacht: klaar, ik ga door, geen gedoe meer Maar toen kwam die tekst… en ik wist het niet meer [Verse 1] Ik maakte het uit want het voelde niet goed, Geen klik meer, geen spark meer, ik wist wat ik moest. Dag later wedstrijd, ik ging en ik won, Alles gelukt, maar toch dacht ik aan haar toen. Want soms kwam een flashback, gewoon uit het niets, “Bro, ik vind haar nog leuk,” en dat raakte me diep. Ik dacht dat ik klaar was, ik dacht dat ik ging, Maar blijkbaar zat zij nog verstopt in m’n mind. Toen kwam die avond, ze stuurde haar tekst, Wat zij voor me voelde, dat raakte me echt. Ze liet weinig liefde zien, maar vanbinnen zat veel, En ik dacht: “Wow… misschien was dit toch heel reëel.” [Refrein] Ja of nee, moet ik terug of moet ik gaan? M’n hoofd zegt: verder, maar m’n hart blijft staan. Eén stem zegt: “Ga terug, want ze houdt van jou,” De ander zegt: “Bro, blijf sterk, vertrouw jezelf nou.” Ja of nee, ik weet niet wat ik kies, Is dit liefde of gewoon het missen van iets? Maandag praten, misschien wordt het duidelijk, Maar tot die tijd blijf ik bewegen, blijf ik vooruit. [Verse 2] Ze zegt: “Ik wil misschien nog praten maandag,” Ik denk: “Wat moet ik zeggen als ze voor me staat?” Ik heb pijn, maar ik wil ook gewoon weer lachen, Basketballen, met m’n boys, gewoon m’n eigen stappen. Ik kan niet bepalen wat zij gaat doen, Ik kan niet voorspellen wat komt na die zoen— Nee, geen idee, ik probeer niet te gokken, Ik blijf bij mezelf, ook al blijft het me kloppen. Want misschien komen we terug, misschien ook niet, Misschien is dit liefde, misschien is dit verdriet. Ik hoef vandaag nog niet te weten wat het wordt, Ik leef gewoon vandaag en kijk wat morgen brengt. [Outro] Ja of nee… ik weet het niet, Hart zegt ja, hoofd zegt misschien. Maandag praten, dan zie ik wel, Tot die tijd ga ik door — basketballen, vrienden, mezelf. Geen antwoord geforceerd, geen keuze te snel, Als het echt moet komen, dan komt het vanzelf. Ja of nee… ik weet het niet. Maar wat er ook gebeurt, ik verlies mezelf niet.