Geen idee

Bro… weet jij eigenlijk wat je later gaat doen?” “Eerlijk? Geen idee.” “En als niemand het ziet?” “Dan laat ik ze later wel horen wat ik bedoel.” …beat in… [VERSE 1] EK, ik draag die naam alsof-ie diep in m’n bloed staat, Familie gaf me boats en logs, dus ik pak wat er goed gaat, Ik keek naar m’n verleden, dacht: fuck, ik moet vooruit, Want als ik zelf niks bouw, wie schrijft dan ooit m’n besluit? Ik ben de enige optie die moet tonen wat ik kan, Geen reserveplan, ik bouw m’n toekomst uit m’n hand, Schoolboeken op tafel, maar m’n hoofd zit bij de mic, Vierde jaar, iets uitzonderlijks — wacht maar op die night. Ze zien m’n nummers staan, maar niet iedereen ziet mij, Sommigen lopen langs me heen, sommigen blijven dichtbij, En als ze me gaan haten, laat ze haten, ik blijf staan, Want ik weet dat achter stilte soms de grootste plannen gaan. [HOOK — melodisch] Ik ben EK, ook als ik niet weet waarheen, Ik loop door die mist, maar ik loop niet alleen, Mary aan m’n zijde, al die liefde door die pijn, Ik zet alles wat ik voel in melodieën op een lijn. God, ik wacht op Uw plan, ook al snap ik het niet, Ik bid in het donker als niemand mij ziet, Geen idee wat er morgen of na school gaat bestaan, Maar ik blijf EK — en ik blijf verdergaan. [VERSE 2] Anderhalf jaar liefde, anderhalf jaar gevoel, Soms weet ik niet wat ik moet doen, wat ik moet voelen, Ik probeer haar te begrijpen, maar mezelf soms evenmin, Dus ik schrijf het in een album en ik zet het op repeat. Carrière ging naar beneden, ik dacht: wat moet ik nou? Maar juist die diepe twijfel werd de reden dat ik bouw, Elke track werd een pagina, elk album werd een verhaal, En de mensen kwamen luisteren — ineens werd het viraal. Van kleine fans naar megafans, van niemand naar een crowd, Ooit stond ik in een klaslokaal, nu staat de hele zaal luid, En later sta ik ouder op dat podium in het licht, Met de master van m’n nummers, heel m’n leven in m’n zicht. [OUTRO — beat half weg] Dus wat na klas vier komt? Dat hou ik nog geheim. Ik heb iets in m’n hoofd dat uitzonderlijk moet zijn. Ze hoeven nu niks te weten, laat ze praten, laat ze zien— Want misschien begint het echte EK pas als ze denken: hij verdween. Ik weet niet wat ik worden moet, maar ik weet wie ik ben. EK.