donker gat

Ik rap van de start tot de stop, apart, referentie zat, maar ik werk uit een donker gat, diep in mijn emoties vond ik kracht in mijn rap, Smiley blijft lachen, zelfs wanneer het leven me pakt. Geen plas te diep, leg alles waterpas, vul de leegte aan, aangepast aan de kras, kom nooit in de kast waar ik niet moet zijn, mijn last veel te groot, heel het magazijn. Ik rap klein, rap groot, evolueer stoot na stoot, ik roei in mijn boot terwijl de storm mij omsloot, groot feest, grote lotto, maar ik roer voort, geen probleem — ik blijf bewegen tot ik land aan de overkant. Robocop-reacties, mechanisch en gestoord, remedie tegen de demonen die ik draag in mijn woord, door de dood wordt veel vergeten op de road, maar mijn stem blijft leven, zelfs wanneer alles sloot. Niks blijft op de grond als je ego wordt groot, imago wordt een foto maar mijn waarheid blijft bloot, ge zit diep alleen, vastgebonden aan de koord, of aan het spoor, muurvast — ik draai als een sinksefoor. Te veel metaforen, ik transformeer de taal, ivoor in mijn tanden, prehistorisch verhaal, landen nooit gevonden, planten zonder naam, ik graaf door de lagen tot ik vind waar ik vandaan kwam. Weg therapie, rond de kansen, alles draait en verandert, macht wordt kracht wanneer je jezelf niet langer verlamt, wees beter, wees gehoorzaam — of wees apart, want een harde toestand maakt een zachte ziel hard. Ik kwam uit de stilte met een pen als een zwaard, iedere bar die ik schrijf heeft een litteken bewaard, van verdriet naar techniek, van paniek naar beleid, ik bouw mijn eigen wereld uit de brokstukken van tijd. Mijn flow heeft meerdere lagen, lasagna met taal, elke syllabe valt precies, mathematisch normaal, ik stapel consonanten, laat de klinkers exploderen, geen simpele punchline — ik laat betekenissen keren. Van zwart naar wit, van verlies naar winst, van een lege kamer naar een stem die je vindt, ik was zoek in de mist, nu zoek ik de grens, want elke beperking is een uitnodiging tot mens. Ik draai door de bochten, geen stuurautomaat, mijn verleden op repeat maar mijn toekomst paraat, ik maak van mijn fouten een fundering van staal, wat mij ooit brak, bouwt vandaag mijn verhaal. Geen kroon nodig, ik draag mijn littekens trots, geen koning van de straat — ik ben koning van mijn plot, ik schrijf mijn eigen hoofdstuk, pagina na pagina, van ondergrondse tunnels naar een hogere dimensie. Dus start tot de stop, laat de beat maar ontploffen, ik heb lang genoeg gezwegen, nu worden deuren geopend, Smiley blijft lachen terwijl de wereld verschuift, want hoe dieper het gat, hoe harder mijn geluid.