Een Boek Zonder Einde

Hier zit ik dan, kijk waar ik nu sta, tussen twee ouders, bijna elke dag ruzie, maar nog steeds blijven ze bij elkaar, ’t is net als een boek dat je opnieuw leest, je weet hoe het zal eindigen, maar toch lees je het weer. Weer een nieuwe kans, maar dan hoor je elke avond ruzie, ik ben d’r klaar mee, ik wil gewoon dat het stopt, maar nee, zo makkelijk gaat dat niet. Maar m’n moeder leerde me vechten, opnieuw en opnieuw, en dat is iets wat ik nooit vergeet. Al jaren hoor ik ruzie en geschreeuw, ik vind het zelfs bijna normaal, maar dat is het juist niet. Yeah, yeah… Ik zie te veel maskers op mensen hun gezicht, zijn ze echt of zijn ze nep Ik zie d’r veel te veel, ze zeggen dat ze real zijn, maar ondertussen zijn ze nep. Ik vergaf die bitch vier keer in één week, maar waar is m’n zelfrespect gebleven? Ik was te druk met iedereen vergeven, dat ik mezelf gewoon vergat.