dard

)** یک... دو... بشنو... صدایِ خشمِ نسلِ سوخته‌ست! آماده‌ای؟ بریم. **(** شهرِ خاکستری، مغزهایِ بسته، قلبا سنگی ما توو این قمارِ کثیف، اسیرِ یه جنگِ بی‌رنگی! قانونِ گرگ، سفره‌هایِ خالی، جیب‌هایِ دوخته عدالتِ پوشالی، رویِ آتیشِ ظلم سوخته! هرکی عاشق بود، توو این مسیرِ هرزه گم شد عشق توو گلویِ این زمانه، حرفِ مردم شد سگ‌دو می‌زنیم، برایِ لقمه‌ای نونِ خشک جایِ عشق، خون می‌چکه از دستایِ جوونِ دشت! تحقیر... زنجیر... تقصیرِ کیه؟ این بی‌عدالتی، سهمِ کدومِ ماهاست، هان؟ کیه؟ **()** خشمِ من، رعده رویِ سقفِ این قفس بسه دیگه، حبس! برید کم شده نفس! عشقو کشتن، رویِ قبرش خندیدن بی‌عدالتی رو با خونِ ما سنجیدن! آره، ما رو سنجیدن! با پول سنجیدن! **(ورس )** وقتی جیب‌خالیه، عاطفه می‌ره، ریشه اسیره کی جوابِ عشقو با سکه می‌ده؟ کی واسه چی می‌میره؟ تویِ صفِ تحقیر، ما صفِ اولیم تویِ این جهنم، ما غرقِ جدولیم بازیِ کثیف، بردِ اون بالایی‌ها، باختِ ما خونه‌خرابِ این زمانه، یعنی همه ساختِ ما! نمی‌خوام صدقه، نمی‌خوام مهربونیِ زورکی دنیا رو سیاه کردن، با رنگِ این دروغِ دزدکی! این رپِ اعتراضی، نورِ من تویِ سیاهه عشق یعنی ایستادن، حتی اگه تهِ چاهه! **** دیگه حرفی ندارم... وقتی دیوارا کوتاهه، آدمایِ بزرگ، کوچیک می‌شن... بسه دیگه. تموم. ***