pester haat

Hij liep door de gangen, iedereen lachte maar hij bleef sterk, hij droeg zijn pijn als een merk. Ze dachten hij was zwak, maar wallah hij had een hart van steen en een plan in de nacht. Meh, ze zagen alleen zijn stilte, niet de kracht die diep vanbinnen zat. Hij zei “safi” tegen de tranen, vanaf vandaag wordt alles anders in zijn stad. De pesters kwamen terug, fucking bitches maar hij stond rechtop met respect in zijn blik. “Yallah, ik ben klaar,” zei hij, “ik laat niemand meer bepalen wie ik ben, ik fix dit.” Geen echte haat, maar hij nam wraak door te groeien en te laten zien wat hij kan. Hij bouwde zijn dromen hoger, terwijl iedereen dacht dat hij viel als een man. Inshallah komt de dag dat ze zien hoe ver hij is gekomen. Hij werd de baas van zijn eigen verhaal, niemand kon meer aan hem komen. Habibi, luister goed: soms wint degene die rustig blijft en blijft vechten. Zijn naam werd bekend, want hij bewees dat pijn je ook sterker kan maken(echo) (DANKJEWEL!)