Samoświadomość

Siedzę sam, lustro mówi więcej niż tłum, Każdy ruch, każda blizna zapisany szum. Goniłem za uznaniem, za błyskiem i snem, A zgubiłem własny oddech gdzieś pomiędzy chcę Dzisiaj patrzę w siebie, nie w komentarzy grad, Bo największy wróg mieszkał tu od paru lat. Nauczyłem się milczeć, żeby słyszeć sens, Każda rana to lekcja, nie kolejny stres. Samoświadomość widzę więcej niż strach, Już nie biegnę za cieniem, stoję twardo jak dach. Każdy upadek nauczył jak podnosić twarz, Bo prawdziwa siła rodzi się tam, gdzie siebie masz Nie chcę maski, co świeci tylko pod publikę, Wolę prawdę, nawet jeśli czasem gryzie psychikę. W głowie wojna, ale uczę się jej map, Bo nie każdy demon musi ciągle trzymać bat. Zrozumiałem nie muszę być jak oni wszyscy, Każdy niesie własny ciężar, własne zyski i blizny. I choć czasem się duszę w tym chaosie dnia, To już wiem, że odpowiedź mieszka we mnie, a nie w snach Samoświadomość widzę więcej niż strach, Już nie biegnę za cieniem, stoję twardo jak dach Każdy upadek nauczył jak podnosić twarz Bo prawdziwa siła rodzi się tam, gdzie siebie masz Oddycham spokojnie, już nie uciekam stąd, Każdy krok bardziej mój niż kiedykolwiek dotąd. Nie perfekcja, tylko prawda daje mi moc, Kiedy poznasz siebie, nawet ciemność traci noc.