freedom

یه جنگ توی جمع برای ازادی برا هم برای کشور و ابادی رو بلندای دنیا ولی زیر پات خالی بگو ببینم هنوزم نا داری ؟ وهمین شروع درد برا تسکینش برا درمان مغز های ترکیده ولی همین امر بهم امید میده که بجنگ و ببین دشمن تو ترسیده بده نفس به نفس دست تو دستم سرم بالاس ولی از کمر شکستم گر میگیره از تو چشمام اتیش اخه کی بذر دردو رو تن ما پاشید که پر از غم شدیمو مغزونم پاشید من از درونم ریشه داره درد به بیرون میزنه شاخه های سم هر لحظه لحظه وانمود به مرگه مثل ترکشی پاره کرد بند به بندش از مغز استخون جسم برده فوران می کنه حرف تلخش