Cruck

Wchodzę w to pewnie, jakbym był u siebie w domu, Nie muszę się kłaniać ani tłumaczyć nikomu. Świat gna do przodu, wszyscy gonią za uznaniem, Dla mnie to tylko szum, w tym zamęcie nie zaginę. Widzę tych, co zgrywają tu wielkich mistrzów, A gdy przyjdzie co do czego, brakuje im mocy. Mówią wiele, budują zamki bez fundamentu, Ja wolę działać po cichu, w swoim elemencie. Nie szukam aprobaty u tych, co mało wiedzą, Zanim coś osądzisz, spójrz, dokąd inni zmierzają. (Refren) (2x) Mówią, że się nie da? Niech mówią, co chcą, Mam swoją drogę i nią dalej idę. Nie zatrzymasz mnie, nawet jeśli są trudności, Wiem, kim jestem i nie schodzę z tej ścieżki. (Zwrotka 2) Znowu dzwoni telefon, znowu jakieś sprawy, Każdy chce coś dla siebie, same wyzwania. Mają żal, że nie odpowiadam natychmiast, A ja mam spokój na ten cały zgiełk i pustkę. Życie to nie bajka, nikt nic nie da za darmo, Musisz sam zdobyć swoje, nawet w trudnych chwilach. Szkoda mi czasu na niepotrzebne dyskusje, Wolę iść naprzód, niż tkwić w niekorzystnym miejscu. Idę po swoje, nie zwracam uwagi na krytykę, Jestem twórcą swego losu, nie szukam winnych wokół.