حسابیان

یه معلم داریم اسمش حسابیانه کیرم تو حسابیانه، می‌زنم به برگ امتحانه میگه امتحان ندادین، آخه کونکش کس‌کش فشکش، کله‌کش، می‌کنیمش با ضرب و خش دهه شصتی، چهل ساله، هنوز تو ایرانه می‌کنیمت تا وقتی که هستی، می‌زنیم به شلوارت نشانه هیس، خیلی خللی تو مدرسه‌ای، یا مدرسه توته کس‌کشی، یه درخت توته، حکم می‌کنیمت کوتت برو از ایران، قبل اینکه پر کوتت بشه سیاه یه نقطه سفید، دو نقطه سیاه، می‌کنمت با خشم و نگاه به پسرت ضیا، می‌گم خایه داری یا نه کلماتمو می‌کنم تو کونش، ببین سیاست یا چه به خواهرت بگو سمت ما بیاد، بی‌فامیل نمونه ضیا حذف ستاره، ستاره تو آسمونا، می‌کنمش تو استخونا به مادرت بگو بیاد، چون اختلافش ده ساله ضیا می‌دونه چه‌جور کنه، ولی نمی‌کنه، می‌مونه به حاله