زندگی

Verse 1) خسته شدم از زندگی، این کوچه‌های تنگ هر روز یه مبارزه، توی دلم سنگ چشام پر از غم، دنیام پر از درد سکوت شب، صدای منو می‌برد خواب و خیال، توی تاریکی گم هیچکس نمی‌فهمه، فقط من و غم دستام خالی، ولی آرزوها پر توی این دنیا، هرکی یه سر در می‌بره (Verse 2) سایه‌ها دور من، به من می‌خندند یاد روزای خوب، مثل یک خوابند زندگی یه بازی، که من توش باختم هر چی تلاش کردم، باز هم نداشتم تنهایی و سکوت، رفیقای من این درد رو می‌نویسم، روی کاغذ همین خسته شدم از زندگی، به کجا برم؟ فقط می‌خوام بدونم، چرا زنده‌ام؟