گلادیاتور خیابون

0:00

🎧 ورس ۱: توو کوچه‌های تاریک، با دود و زخم بزرگ شدم نه با قصه‌های قشنگ، با درد و مشت نفس کشیدم اینجا قانون نداره، هر کی قوی‌تره می‌مونه هر کی فیک باشه، زود می‌ره زیر خاک، بی‌بهونه تو با پز میای جلو، ما با زخم می‌زنیم حرف تو با اسم می‌سازی نقاب، ما با خون می‌نویسیم صرف اینجا خیابون قاضی‌ه، رحم نمی‌کنه به هیچ‌کس هر خطم یه حکم مرگه، می‌کوبه توو صورتت بی‌نفس 🎶 کروس: خیابون حرف می‌زنه، نه با لایک، نه با دروغ هر کی فیک باشه، می‌ره زیر خاک، بی‌فروغ ما با درد می‌سازیم، با بیت می‌زنیم حکم تو با پول می‌خری اسم، ولی نمی‌فهمی عمق 🔥 ورس ۲: توو تاریکی قدم زدم، با سایه‌ها رفیق شدم نه چراغی بود، نه امیدی، فقط با درد عمیق شدم تو با ماشین و بادیگارد، ولی تهش تهی و پوچ من با کفشای پاره، نوشتم تاریخ رو روو کوچه می‌گی رپری؟ ولی صدات پر از ترس و تردیده منم اون که با یه ورس، کل نقابتو می‌دریده تو با ترند می‌ری بالا، من با زخم می‌رم جلو تو با نقاب می‌خندی، من با خشم می‌زنم فلو 🎶 کروس: خیابون حرف می‌زنه، نه با لایک، نه با دروغ هر کی فیک باشه، می‌ره زیر خاک، بی‌فروغ ما با درد می‌سازیم، با بیت می‌زنیم حکم تو با پول می‌خری اسم، ولی نمی‌فهمی عمق 🎤 اوترو: اینجا خیابون قاضی‌ه، نه تو نه من، نه قانون هر کی فیک باشه، می‌سوزه توو دود و خون منم اون که از خاک بلند شد، نه از استوری و برند هر خطم یه زخم تازه‌ست، هر ورس یه مشت بلند

5 Comments