دیس به ابلیس

اینم دیس اول، بزنم توو ریشه‌ت دورم پر از سایه، نزار برم توو بیشه‌ت بچه پایین یعنی درد و خاک و خون نه مثل تو که با یه فیت شدی قانون تو با پول خریدی راهتو توو رپ ما با زخم ساختیم، شدیم خطِ جَز تو توو فاز فیک، ما توو فاز جنگ تو با لایک می‌ری بالا، ما با آهنگ اگه دیس اول اینه، وای به بعدی چون هر ورس من می‌سوزونه مثل رعدی تو فقط ادا، ما اصلِ کاریم تو توو قاب عکسی، ما توو تاریخیم هرچی گفتی، برمی‌گرده سمت خودت من نمی‌زنم حرف، می‌زنم ضربه توو صدت توو اتاقت پلیه آشنا با حسِ فیک توو اتاق من، مهدیار می‌سازه میگفتی کسی نمیتونه دیست کنه حالا من میام، به همه نشون میدم که کیه تو فکر می‌کردی که با تو نمی‌تونم بجنگم ولی حالا می‌خوام بگم که به هیچ‌کی باج نمیدم از زیر زمین اومدم، با صدای خنک و نرم داستانامو میگم، مثل یه شعر توی طوفان زندگی رو با سوزن می‌دوزم، هر خطش رو بازی رو می‌برم، تو فقط تماشا کن، نه بشنو