kapsoules

0:00

Verse] Δεν ξέρω αν φταίω εγώ ή ο κόσμος, ούτε που με νοιάζει Οι κορυφές έχουν βροχές πού και πού και χαλάζι Όπως και να 'χει μία μάνα πάλι θα τρομάζει Και θα μετράει το μισθό της ενώ θα θηλάζει Γράφω σαν άρρωστο παιδί μες στο νοσοκομείο Μου ’βαλαν στίχους στο κρανίο σ' ένα χειρουργείο Εύχομαι όλα περαστικά, σε κανέναν αντίο Κι υπομονή σε κάθε φάτσα στ' ορφανοτροφείο Σκέφτομαι κάθε μέρα ήχους, πες μου τι θα πάρεις Είμαι το λαϊκό σε ραπ, σα παλιός ταβερνιάρης Είμαι πιο έξαλλος και φέτος, πώς θα με φρενάρεις; Η προσομοίωση του ανθρώπου της λάθος σπατάλης Από την πόλη και για κάθε βουνό Μπαίνουν τα λόγια μου σα κόμπος μέσα στον αργαλειό Είμαι το ίδιο όπως ήμουν, γάμα κάθε ευρώ Κάθε σελίδα και ρουφιάνο, κάθε πολιτικό, uh Βάλε κυάλια, κι ίσως με δεις Σε κάποιο τοίχο με στιχάκια στα σκαλιά μιας σχολής Μάλλον για κάποιους είμαι σάπιος σίγουρα ανεδής Μα λέω όλη την αλήθεια, πώς να το αρνηθείς, ε Ζούμε σα κάψουλες στο χάλι κάποιο βράδυ ευχόμαστε να καεί το ρημάδι Να βρούμε το pc που μία χώρα ψάχνει και αυτόματα να βάλουμε στο χώμα τον Λιγνάδη 2025, όλα πάντα reverb Εδώ πεθαίναν για δραχμή και πιο πάνω για lek Είμαστε όλοι στο stand by και σκάμε σε sec Να δούμε ποιος έχει τη τράπουλα σ’ αυτό το deck, βλάκα Ξέρω ποιος είμαι και ποιος μ' εκτιμάει Πόσο πατάω στη ξηρά και ποιος με αγαπάει Είμαστε συμμορίτες, κανείς δε μιλάει Είναι οργάνωση που τ' ΑΤ στο Δήμο σου χτυπάει Evan

4 Comments