Wyszepczę słowa o których mówić nie można głośno

Wyszepczę słowa o których mówić nie można głośno Zakazane oblicze prawdy spętane zbyt mocno. Rozrywa wnętrze nagiej świątyni cyników Zamkniętych w klatce powątpiewań i przepychu. Znów się zbieram w sobie Układam myśli i Zaznaczam na mapie Którą drogą iść Odkładam na bok uczucia Stwarzam super plan Choć pierwszy raz to robię Czuję co i jak. Tyle osób wcześniej robiło to co ja Nie poddam się bez walki Pomysł na to mam. Nikt mnie nie zatrzyma Zbyt długo czekam więc Czas już wyruszać Nie zatrzymywać się Słuch o mnie zaginął Nowa tożsamość to plus Zaczynam od nowa Od nowa i już Powiedziałam jedno Więc mówię drugie też Jestem inny niż wszyscy Bo właśnie tego chcę!