🖤🥷💀nunczako💀🥷🖤

**\[Zwrotka 1 – spokojnie, refleksyjnie]** Miasto śpi, ale we mnie ogień dalej gra, Blokowiska szepczą szeptem, co zna każdy brat. Mrok się kładzie jak dym na pustych ulicach, Ja jak samuraj, mam duchy w źrenicach. W rękach nunczako, balans – rytm i złość, Nie dla fejmów, tylko dla tych, co stracili głos. Cisza krzyczy głośniej niż tłum pod sceną, Z pokorą biję wersy, co lecą jak keno. **\[Refren – spokojny bit, ale z pazurem]** To noc – ja, ulica, nunczako w dłoni, Mój świat nie śni, on się broni. Spokój to broń, gniew to tarcza, Wchodzę w beat jak cień – bez szarży, bez marsza. **\[Zwrotka 2 – agresywniej, z werwą]** Zrywam łańcuchy – tu nie ma litości, Każdy wers jak cios, bez grzeczności. Licz się z losem, on nie rozdaje kart, Ale moje nunczako zna każdy fart. Rymy siekam jak bambus – precyzyjnie, Wchodzę na bit, jakby to był ring, nie linia. Nie gram pod publikę, to freestyle z ulicy, Wychowany w mroku, nie noszę tarczy z tęczy. **\[Refren – znów nocny klimat]** To noc – ja, ulica, nunczako w dłoni, Mój świat nie śni, on się broni. Spokój to broń, gniew to tarcza, Wchodzę w beat jak cień – bez szarży, bez marsza. **\[Bridge – szeptem, jak mantrą]** Kiedy miasto zasypia, ja ćwiczę formę, Każdy ruch to cisza, każde słowo – ogromne. Nie krzyczę – zabijam powoli w wersach, Jak cień za plecami, co czeka bez stresu. **\[Zwrotka 3 – finał, połączenie emocji]** Jestem jak woda – spokojna, ale zniszczy, Jak błysk w oku, który zwiastuje przemytnik. Nie mam armii, ale mam styl jak stal, W dłoni nunczako – mój lojalny kształt. Nie szukam wojny, ale nie uciekam, Bo czasem spokój ma formę ciosu w plecach. To nie bajka – to noc, prawda i krew, Nunczako to beat, którym tnę każdy schemat. **\[Refren – ostatni raz, z mocą]** To noc – ja, ulica, nunczako w dłoni, Mój świat nie śni, on się broni. Spokój to broń, gniew to tarcza, Wchodzę w beat jak cień – bez szarży, bez marsza. ---