می‌دونی که من همیشه تو اوج هستم،

می‌دونی که من همیشه تو اوج هستم، دستام پر از کلمات، مثل گلوله‌های توفانی، هر خطی که می‌زنم، مثل برق می‌زنه، ذهنم پر از ایده، مثل یک بمب ساعتی. خودم رو توی میدون می‌بینم، با قدرت و شجاعت، رقبا دور من می‌چرخن، ولی من بی‌رحم و وحشی‌ام، هر کلمه‌ام یک تیر، هر بیت یک انفجار، من می‌زنم به قلب این بازی، مثل یک قهرمان. (Verse 2) تو می‌خوای من رو متوقف کنی؟ نه، نمی‌تونی، من مثل یک طوفان میام، همه چیز رو می‌دوشم، رنگین کمان کلمات، توی دنیای سیاه و سفید، من با هر ضربه‌ام، حقیقت رو می‌کشم بیرون. برو جلو، بزن به شونه‌ام، ولی من عقب نمی‌رم، تو فقط یه سایه‌ای، من نور، من می‌درخشم، توی این میدون، من تنها پادشاه هستم، هر بار که میام، صدای زمین رو به لرزه درمیارم.