m023

اومدم بعد یکسال، یادمه کصشعر می‌خوندم تا دوسه روز دی، توی گوشم صداشون می‌پیچید شهر تاریک، خیابونا پر از غم و درد من توی این گنداب، هر روز رو به بد می‌چرخید حرفام مثل گلوله، می‌زنن توی قلبت تو این بازی بی‌رحم، منم یه بازیکن خفن خواب و خیال رو گذاشتم کنار، بیدارم هر روز توی این جنگ، فقط می‌جنگم و می‌زنم سایه‌ها دورم می‌چرخن، نمی‌خوام تسلیم بشم دستام پر از زخم، ولی هنوز هم می‌نویسم این کلمات مثل زنجیر، به پاهای من وصله تو این دنیای سرد، منم تنها، ولی قوی‌تر غیرت رو نمی‌فروشم، تو این بازی بی‌رحم هر لحظه مثل مرگ، ولی هنوز زنده‌ام راه رو ادامه می‌دم، تا وقتی که نفس دارم اومدم بعد یکسال، با شعری که تندتر می‌زرم