sal

دستم به نقد وصلم به سقف اصلم چقدر مقصد یه تَه حدم یه دریا رسما بزن ساز رفتم به پَنها از مَن یه فردا لبخند بزن وزنم یه برزخ تنمو تووش شُستم پاک شدم مغزمو توو سُنَت چال کنَم بعد بِگَم جوستوجو علمیه مُهره ها جوفتو جور عیدیه پورفوسور غیبه صُلحو تو فیدی که صبح زود شعر میگیه میلی بهش خیلی وِل هِی میره کُله اون عیب نی گفته بود مِلی خُب ظهور کِی میاد گفتوگو سِیلی پُشت اون دِلی مُشت کوه یکی یکی میزنه تا نقطه دور جِرمی لطفتون چشمی بعد گوش علمیو کرد تووش فکری تو خرگوش انگار میده خَر گوش هذیون یعنی همین میون از این جون بگیری بعد بگی کَردی میوت قدیمی بود ولی جدید همین میون سریع جنگید غرش شیر توو بچگی یعنی میو دیدیو دادی چیو بگیری بیگو بازی بیگدار زدی به آب دیدی عذاب همین مَحاله بهش میگن هم حاله هم تماشا هم تاجه هم شاها هم خواجه هم بابا پس واضح رَفت بالا پَروازه نه بابا هر رازه از گادا جا خواب نیست اینجا پا کارتون خوابت بُرده سَربازا سَردارا دارا بودن اونا دارا لا ماها یاماها خوبه واسه کیک یا ماها کیلدی رو قُفله یا دادار یا داراعه داره یا نداره مداره آپارات سواره کار بارا ثوابه یا سلار کبابه سال حالا امساله تا سالها انسانه استارته اثبات بِهت داده کِی کام بگی بوده بِکام تکنیکی میری تا هِی میگی چیزی تا چشمگیری پیش میری کیش میده تا هیچ کی نی ببینی تو سپاهه جلوعی حالا از موتوری جنس نگیر چطوری؟ بگذریم یه طوری که حقیقته بری تو شقیقت بشه صلیقت بگی دقیقا همینم مَن میرم تا تَه تا نگیرم دست بر نمیدارم پس رسما میگازم میسازم ایرانمو با این آیم دیوانم تا عاقل عاقل ترین دیوونرو میارم