تنها میایم

تنها میام تنها میریم یه جور میریم ک کسی ندونه ماها کی ایم ای خدا ماها کی ایم؟ یه عقده یه بدبختِ پیگیریم دلم میخواد به زندگیم مشت بزنم بشینم یه جا عو ب سیگار ام پک بزنم دیگ سِر بشم هی یه بند نق نزنم بابام منو دید بگه چقد بزرگ شدی گل پسرم بابا نمیدونه اما سفید شده موی سرم دلم میخواد نقاشی کنم با خون دماغم با رفیقام بخندم بگم توی اتاقم دلم نمیاد رنگی کنم نور اتاقم سیاه شده زندگی حتی اتاقم اره همش سوخت قلب و نمیشه همش دوخت بو میده لباسامم میده همش دود دیگه سنگی شده قلبم میده همش دود اره جون داشت قلبم دارم بیست چهاری سردرد میگردم دنبال فکرام ببین خطی عه دستام ای داد بی داد ک زندگی شده برام داستان هر چند ک این ها فکر است اره زندگی قصه است قصه ای ک تهش هیچ است مثل گربه ی خیس است زمانی زمانیست ک مثل همه فکر اش زِنا نیست بُود جوانی in the جهانی ک نکردش جوانی خدایا از زندگی بگیم ریا نیست؟ بلی درست است زندگی همان جوانیست که گریه هایش در خفا نیست خدایا جفا نیست؟ این است زندگی عو دیگر هیچ خدایا هنوزم حرف دارم اما زمان نیست😂