ozo

χανω καλοκαιρια σε αρεωστους χειμωνες χτυπημενα χέρια αρρωστης εικονας τρυπημενα χερια απορους χειμωνες βαρεμενα βερια αγνωστης κρυψωνας μαζεμενα σενια μα τωρα μεσα στο λαγουμι μου να κανω τα τζελατο,δεν καπνιζω τα τζελατο τα φτιαχνω ασπτο πατο, ολοι με ειχανε για γατο μα ειμουνα στον πατο, δακρυ στο ματι σε γελασα νατο παρτο, μιξαρω το προσεκο με μαρτινι πια η σκέτο,σορμπε φρεσκο κομμενο απο δεντρο, ειμουν μεστο σανι εβλεπα τον Τζάνη χαμογελαγα και περναγα αστο δεν μου κάνει τωρα με στην λαμπο αραζω με τον παμπλο κανονιζω να οριζω ρωναζε με γιαννη, τον γιαννη που φτανει και κρεμαει στο περβαζι οτοδηποτε ο αρρωστημενος νους του κατεβαζει, και ανεβαζει πάνω την αλεπου να κατεβασει κρεμασταρι που ψηλα ψηλα εχει κρεμασει, και αν δεν βγαζεις νοημα ακουμε και μένα , ολα μου τα κυταρα ειναι κατεστραμμένα, 2 και 2 βγαζοντας το ενα,κανε την πραξη και ρουφα υο καθένα, σκοτωνω τα ψαρια με αγκιστρι πρωτου ο νοθς μου να στειψει και μαρθει να καθαρίσει την βρωμια που πανω μου εχεις αφησει να σου παρω την περωνη πεονη το αιμα σοθ να κανει κοκκινο το χιονι, να ξεθεωνει να χωνει το πετσουκι μου να λιωνει λαβα και χιονι πετρωσες πουτανα