dead gang

سخته درک  مسیرم میوفتی توش میکنی وصیت تلخ طعمش شدیدا تاریک تر و اصل اصل اسیرم به این که تو  دنیاش پول یه نوع وثیقس برای اینکه بشه خرج شکم ،سکه درمیاری از این بعد طلاش واسه هزینس کلام غلاف باشه نشه کسی اذیت کلام میکردیم فیریکی دود ، درمیوفتادیم کله خر اگه یه تریپی بود قلم و کاغذ با خط هاش انگار تنش یه چریکی بود یکم پاشو راه بیا هی واسه خودت چی میگی زود بچه نعشه دیدی دم میگرفت با ننه باباش بزرگترم میشد در میومد عن کاراش دقت نکرد به سنش زندگی بود از اون صحنه داراش پایین شهرمو قدم نزن پره غم داداش پل میکردن از آدما ذهن ها پر میکردن باورا پوسیده خودشونم گم میکردن داورا رفقا در میرفتن یه عده هم میبستن با کلان   میخواهی پُر باشی استخونی تش لای خاک رفیقم ترس هاش میکرد گلدونی خط میزد بد هی میومد پا به پاش بازم هیچ بادی نکرد جابه جاش میگفت زندگی ترس نداره که برا توخودت شاهد باش میان سمتت کاشفاش مفتتو میبرن بخواهی گنده شی تو  این جنگل با رخ میان  وسط که بگن هستی بی جنم هنوزم مینویسم هنوزم واسه هدف اصلی میجنگم انگار آدما واسه آزادی بی جنبن صرف داره هرکی سفرش پهن اگه مکث داره نمیخوره سرفش کرده اینجا استعداد خوبه ولی برنده اونیه که مرفحه یه عمره کصافتش قلممو قفلم کرده