jenaze

چشام بازه، میبینم هرکی میاد نقاب داره دوباره یه ستاره تو آسمون دراگ کاشته بگو بی جنازه باشه، لای انسانا جا شه نگاش نمیکنم نمیخونم دیگه براش شعر صدام زد، بد نگام کرد شدم هزار نقش بگا رف لا کثافت آخرشم این حکایت کلمه ب افکارم زد صدمه تنمه جسمم ب طرفه یه مسیره یه طرفه برعکسِ، حرکتِ عقربه مکانِ من سحره تاریکه تو کوچه هاش خلوته