öldürmüyo

öldürmeyen allah öldürmüyo hiç bi kulun da beni güldürmüyo yıkıyoda ayakta tutamıyo daha çok da gömdürüyo sabah bi çorbacıda gözünü açtırıyo baydırıyo bi bankta gözleri kan ediyo imkansız aşka inandırıyo eskiye döndürüyo beni o mahelleye gömdürüyo iki duman onun gözleri hatırlatıyo hayatı bana dar ediyo zamanı yok ediyo kalbimi parçalıyo artık adam yerine koymuyo it kopuk diyo köşe başının sahibi oldum ani hızlandırdın beni ah sen olsan böyle olurmuydu göz altlarımdaki morlukları sana borçluyum gözlerimin kızarmasıysa sana hasretimdendir sensiz olamazki aklımdam bir an bile çıkmıyosun çıksanda kalbimden geçiyosun o halde görünce hiçmi üzülmicen artık gözlerim gülmiyo kan ağlıyorum ellerim artık elini tutmuyo kelepçeler tutuyo beni bıraktın 15 imde doldu sensiz olan 3 senem sensizlik biraz güç onada ekle biraz çaresizlik ama alıştım artık sensizliğe ama halada bi çare yok benim derdime derman olan bişey yok yaptığım bu müzik seni daha çok hatırlatıyo beni diplere çekiyo iki dumanada parise gönderiyo yada nezarete yada konuma yada senin kollarına yada omzuna o güzel saçlarına beni hapis ettiriyo yada güzel dünyalara uyandırıyo o mahellden çıkarıyo kollarımı çözüyo dillerimi açıyo kalbimi çarptırıyo insan olduğumu hatırlatıyo