جزر و مدّ

❤️#جزرومدّ📣 امروز رد شدم از اون پیاده روی عجیب که خیلی سال گذشته از شبی که رد شدیم از همیجا اولین بار دشت بود پایین از کوه اومدیم پایین تو یه دستت به سنگای صخره میدونستیم سربالایی سخته یه دست دیگه ات به عصایی که ساختم دادم به دستت خودم ساخته بودم با چوبی که پیدا شد از روی صخره با شاخه خشک ِ کنار چناری که برید دستمو ارّه ساختم نخوری زمین چون برف نشسته یخ زده زمین سرده اگه فهمش سخته بازم قصه برات از اهمیت داشتن عصا و کیفیت بالا رفتن از صخره. هر چی که ساختیمو مینویسم روی تخته عکس بگیر قاب کن بذار بالای تختت از لب ِ ساحل تاریکی که روشن کردیم توش آتیش با پاکت سیگار یه کم الکل یه کم شلخته یه کم دیرشده هوا سرده نصف شبه دم ِ گوشت میگم میدونی الان فقط منوتو تو ساحل ایم؟ می دونی یه شهر خوابن؟ نگاه کن دورُ ناهید می‌درخشه تگاه کن نورُ چه درشته ماه ِ امشب چشماشو باز کرده عین تو ... آخرین سوال میدونی کف پاهامون چرا خیس میشه؟ چرا موج انقدر شدیده جوابشو زود بگم تا یادم نرفته هم واسه جزره هم واسه مَدّه عین تنهایی هم خوبه هم سخته