دپرس

دل توی دلت نیست و بیزاری از بیقراری احساس خاصی داری همیشه درد داری درد از دوری وحس نرسیدن انگار تموم حس های قشنگت ترسیدن همش به خودت میگی من که به آرزوهام نرسیدم یه نگاه میکنی به دردات میبینی کهنه نشدند تازه از راه رسیدن اینا همش بهت یه حسو میدن که بکنی وبری یجای بی درد اما هرجا بری آسمون یه رنگه غم وغصه همش در حال جنگه جنگی که تورو به جنون میکشه به گیر دادن به این اون میکشه بیا و رها شو از این حس از گوشه نشینی و خیره شدن وکز سوت کشیدن توی مغز و حالت وز وز از تاریکی غم هات رها شو بیرون بکش از استرس جلو روی آیینه وایسا و کمی بخودت برس یکمی شادی کن و رها شو از این حالت دپرس پس به خودت بیا و رهاکن غم وغصه و استرس .