روزی که برم حرفام یادبود

روزی که برم حرفام یادبود مامانم میریزه اشکاش آروم اونجاست که میشه سختا آسون فرقیم نداره قبر یا تابوت روزی که برم نمیره یادم خودم که از این دنیا میشم راحت ولی خب بابام یکمی غده میکنه قایم گریه شو با اخم خواهرم حساسه میدونم برم که از فکرم نمیاد بیرونم یه لحظه یکی از دلیلامه برا موندن نمیخوام گریشو میمونم بخنده ندارم داداش خونی به جاش رفیقام میوفتن دنبال کارام با اینکه ندارن فازشو دیگه ولی باز میشن معتاد زاناکس که این روزا بگذره یادشون بره چجوری به فاک رفت رویای ماها دخترم به فکر اینکه چطوری خاطره بسازه دوباره باهام نداره جرئت بپره پایین نداره جرئت بزنه با تیغ میدونه چی میخوام ازش وگرنه میپرید بودم من یه ذره راضی بمیرم همواره دیگه مسیر نداره از من دیگه کینه کسی هیترم میشه با فنم همراه چون هر کی بمیره میشه عزیز