Wicca

من امشب دلم گرفتست حتی اگه دنیا رو بزنی به اسمم این همه فهمیدم بعد دیدم درگیر قلبای زخمی و زنگیده ام قبلنا از مرگ میترسیدم اما حالا، دارم از آدما دَر میرم همه چی دارن برام عادت میشن الآن فقط با پیاده روی راحت میشم همه ی ما زندانی هستیم و همیشه توو حرفای احساسی غرقیم همیشه میگرفتیم با دلداری گرمی و این حرفا باعث میشد احساسی تر شیم این چیزا به ما باخت میداد فقط و عصبانی میشدیم و داد بیداد همش تو چه دنیایی ساختی باز ازم من درگیر عادی ساختنم و بیشتر از این ندارم هدیه بدم بهت هر ایده ای بهت بدم یه ایده ی تلخه عین اون نامه هایی که رسیده به دستت نخوندیشون و همشون مچاله زیرِ تختته ورقای خالی برام دلشون تنگه ناراحت اَ خدایی که ولشون کرده وقتی واژه میسازیم و همه دلمون گرمه هر چی توو مغزته بده بهمون ربطش میبینی که زمین داره بالا میاره آسمون هم سر رسیده با آسیابش اما یه حس درونم میگه کارا زیاده ما میرسیم و مسیرمون با ما میادش اگه دنیا تموم بشه راه نمیمیره عزرائیل توو دستاش داس نمیگیره خونه ی خدا با گرد باد نمیشینه من اینا رو میگم و کسی