Bego kojast

حرفای تو سینم نیومد بیرونو تو اوج دردا هم نگفتم نمیتونی تو خودتم میدونی خوب سیگارم بدون آتیش نمیده دود تقصیر تو بودش خب که یه بچه ی خوب تبدیل شدش به قاتل یه شهر بی روح من که عصبی نبودم کردی عصبی منو میگه مگه احمقی نرو اگه تو بری هم بازم میکشه یه شهر تعصبمو ولی من تاسفمو میکشم برای تو کجاست اون دختری که بودم یه زمان عاشق خب بگو کجاست دنبالش میرم حتی پیشه خدا بگو کجاست جوابشو پیدا نمیکنم بین همه ی سوالام بگو کجاست پیداش نکردم تو کتابخونه پیش دوستاش هم آب ها رو گشتم، سوسمار زیر سنگارو گشتم، سوسکا پرسیدم جاتو از دوستات گفتن اینجاست ولی بازم برای صدمین بار پیدا نکردم این بار ورس 2 پرسیدم از خدا میگذره این روزا جوابی نداد بم این جواب ندادنه خودش واسم جوابه میگن شعور به سواده من که همیشه بیست بودم ولی چشام دنبال لباته زیر 15 شدم عاشقت بیب منتظرم عروسیا تا ببینمتت یدفعه بپیچیم من به بهونه ی عرق تو بخاطر دل پیچی بریم داخل شهر بکنیم دور دور دور دنبال خرابه وضعیت خرابه زیاد لفتش دادیم من فک میکنم این لحظه سرابه گذشته قشنگ بود روزای خوبی بود دنبال تو قدیم ولی نیستی تو خلاصه فقط یه چیز دلم تنگه برا تو