چشمات

رفتی پشت سرتم نکردی نگاه چشاتو بستیو سپردی خودتو ب اون خدا میدونستی با این کارت منو بدجور میدی بفاک ولی بازم با این حال ادامه دادی تو ب این کار بلند کردم صدا موزیکو من تا فاکینگ تهش ولی بازم موزیکا میندازن منو ک ب یادت هرچی قرص میخورم فیست از یادم نمیره ک باید آلزایمر بگیرم چون راهش همینه ک چرا دریای چشمات از توی ذهنم نمیره چرا لبخندای فیکت منو باز بگا میده چرا هرکی میاد میره بازم جای تو خالیه چرا این دل دیوونم هرچی زودتر نمیمیره