Abu Bakr Fara-Bu dunyo

ey pirate haa,haaaa,Ruhim pinhon toparkan voya, Anglaymanki, tanim ezilgan Dunyolardan to‘zg‘igan soya. Shamol kabi allaqaylardan Ko‘kragimga urilar surur. Ayon bo‘lar, jonim yengilgan Ezgu dunyo azobi erur. Kuz Do‘rmonda bog‘ni yoqadi. Yaproqlarni betartib to‘shab, Dunyo menga g‘amgin boqadi — Bandasi yo‘q tangriga o‘xshab. Huvillagan Yer-Osmon aro Dorboz kabi boraman qalqib, Bir satr she’r bo‘ladi paydo — Mustabid Vaqt hukmidan chalg‘ib. Boqib osmon moviyligiga "Tangrim" deyman, Chekaman fig‘on: Butun olam kirar shu so‘zga, Shu bir so‘zda bo‘ladi nihon Erib bitar qancha qor, Necha yomg‘ir yog‘adi. Necha-necha gullarni Qovjiratar saraton. Mening oyday umrim ham Qaro yerga botadi. Meni tashlab, qaygadir Hovliqib jo‘nar jahon. U bilmas — har nafasi Qabrimda berar sado, Har bosgan qadamidan Zirqiraydi mozorim. Sezgum: uni kim sotar, Kimlar uning-chun fido — Har sharpadan ingranar Jonsarak ruhim tori. Jahongirlar shuhrati Shamollarda sovrilar, Ne abadiy zamonlar Lahadlarga ko‘chadi. Faqat quyosh falagida O‘z o‘tida qovrilar, Mingta yulduz tug‘iladi, Bitta yulduz o‘chadi. Dunyo shovqinlarini Men jimgina tinglayman (Marhumga yorug‘ dunyo Tashvishlari emas ep), Ko‘zim tuproqqa to‘lib Ko‘z yoshlarsiz yig‘layman: "Bu dunyoga biror kim Ustun bo‘lolmadi", deb.