Çevik *Jilet *

Kimsenin anlamadigi bir dilde Kalemimin kagida küsmesi gibi Bir gece derinlere daldigim uykudan Gündüzlere esir olmuş gidiyor bedenim Güneş artik isitmiyor icimi Yildizlar aydinlatiyor gecemi Hedef belli yırtıyorum elimdeki biletim Bana senden daha yakin elimdeki jiletim Basit kelimelerle anlatabilirim kendimi Bazi harfler yan yana gelmek istemezken Söyle bana nasil baslatabilirim hikayemi Gecenin yarisi suya damlattim gözyaslarimi Bir sek kadeh daha demlendirmeliyim bu satiri Dilime etkisi zehir beni güçlendiren onun acisi Beni tanimaniza bilmiyorum yetermi zamanim Özgür kalemim dilime kilit vuramazsin seni hic ederim Bu söz karalarken gecirdigim kacinci sabahim Kırdım pusulamı derin deniz ve bu benim ilk seferim...