HAYOT

gar yigʻlasam oʻzgalar kulgusida gar jimman yuragim yigʻisida gar eslasam xotiralar koʻz yoshida men oʻzi kimman oʻzgalar nazarida zoʻr edim bir paytlar men ham yaqin kelolmasdi gʻam alam xozir esa koʻzlarimda nam jimman aytolmay birorta soʻz ham sevgim sevgilim dedim ketti yiroq koʻngli yoqmidi boʻlsada ozroq boylik qildimi bizlarni uzoq oq yuzidan edimi qalbi qoraroq doʻstim deb soxtalik toʻnini kiygan doim yonimda birga yurgan bugun esa kimligim unutgan shumidi qiyomatli doʻst boʻlgan hayot oʻzi shunaqa bevafo dunyo oqib oʻtaverar toxtamay daryo bir maslaxat aytayin yashayver qilmasdan parvo