FiBHiPZip

มันก็มีบ้างในยามว่าง ที่ต้องเดินอยู่คนเดียว ไม่มีไครอยู่เคียงค่าง รู้สึกเหมือนกับว่าผมว่าง ทั้งที่จริงผมเองนี้ ก็ยังต้องมีสิ่งทำอีกมาก ทางที่เดินก็เเสนย้าก มีกวาดหนามมาขวางหน้า เก่าะแค็งเก่าะขา แต่ก็ไม่อาจจะขวางได้ และผมไม่รอโชคไม่สนโลก สูดอากาศมาพร้อมแร็พโย้ ร้องพ้นไม่สนไคร จะว่าไงไม่สนใจ แค่สูบหนมผมไม่สนไคร และเสียงเด็กค่างบ้านนั้น ก็ไม่ต้องไปสนใจ มีรามดีมาโชนี้ก็ดีไป กูเล่นเกมraycity เสียบจอยยี่ห้อโซนี่ เล่นมันดีโคตรได้ใจ อย่ามาถามไอ่คำถามขี้ๆ เพราะกูไม่คุยกับขี้ และสกิวกูขยี้ กระถืบมึงซ้ะจนบี้ หน้าตามึงเหมือนกับซอมบี้ กูบอกไห้มึงไปคุยกับขี้ ไห้มึงไปตายอยู่ในห้องน้ำ และให้มึงเค้าไปถามก้อนขี้ ขนาดรุ่นพี่ยังต้องโดนหาม และมึงคือรายที่สาม ที่ตายคาห้องน้ำ เลยเป็นผีเจ้าที่ เป็นผีเฟ้าอยู่ที่นี้ มันก็คงจริงไอ่ที่คุณนั้นบอก ว่าผมนั้นกระจอก และก็อ่อนกว่าไครๆ แต่ผมเองก็ไม่เคยคิดจะหยอก ท่าห่ากว่าโฟรวผมยังอ่อน แล้วไอ่แร็พยุคเมื้อก่อน นี้มันคืออาไร ฟังน้ะล้ะท่ายังไม่เค้าใจ นรกไงคือที่ที่มึงนั้นควรไป รามกูดูโหดสัส แถมฟังชัดและก็ป่ากไว มึงโดนกูค่าแบบว่าหน้าอานาตก็เพราะว่ามึงไม่ฉลาด แถมยังกากเกินไป มึงคงจะก่างมากแถวที่บ้านมึงหง่ะแต่มาถึงนี้ล้ะมึงก็แค่สวะไมกูด่ามึงได้สะใจคนดูก็ต้องกดหัวใจและนี้ท่าแค่นี้ไมพอใจ ไม่ลาวสองก็หลังไม แต่กูขอซึ่งๆหน้ากูไม่ขอบบ้าเล่นลั้บหลังไคร ท่าหากว่ามึงมาเพื่อล่า กูก็คือผู้ค่าไอ่พวกนั้กล่าควายๆ กูมากับรามสปาต้า และรามสำพัสสระ กูก็ทำได้สบาย และผมเองก็มีรามอิกมาก ท่าห่ากอย่ากฟังต่อมาก ก็โปรดติดตามตอนต่อไป