လက္တန္း

အတိတ္ကိုစာစီလိုက္တိုင္း အိပ္မရတဲ့ညေတြမ်ားခဲ့ ေလာကဒဏ္ရဲ႕ ပုတ္ခတ္မႈၾကား ငါထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ျခင္တယ္ ဒါမျဖစ္ႏိုင္ေသးဘူးဆိုတာ သိေနလွ်က္နဲ႔ အ႐ွံုးမေပးပဲ ဆက္႐ူးမိုက္ေနမိခဲ့ မိသားစုအတြက္ ငါဘယ္ေတာ့မွမၾကည့္ပဲ အျမဲတန္းကို တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တယ္ အခုမွငါအ႐ူးတေယာက္လိုပဲ ခင္တြယ္စရာမ႐ွိတဲ့ တစ္ေကာင္ႂကြက္ဘဝနဲ႔ အခန္းထဲမွာ ငါတစ္ေယာက္တည္း တမ္းတမႈေတြနဲ႔ လံုးေထြးေနတယ္