shatranji

این دیوونه رو ورق خالی کرده عقده هاشو سر خط رفته ولی باز نذاشته نقطه هاشو نابلد نیستم حاجی شعر تهش بی نقطست این جوون خامه ولی خوب کلماتش پختست هیکلم خمیده تر میشه توی آینه قدی نمیذارم نقطه تا نفهمی که ته خطی جمله هام روی ورق نقش میبندن تند تند ذهن من مینویسه صبح تا غروب بی کنتور تهش از نوشته هام درنیومد دسترنجی صبح تا ظهر می نویسم په تکلیف عصرم چی صبح تا ظهر خوب میگذره ولی دپ میشم عصرا لغتام مثل بذره خطرناکه این بذرا چه دیدی خدا رو شاید ما شدیم سوپر استار شایدم این لغتا ما رو به زندون فرستاد سمت ما وقتی آدم روزشو به شب رسوند میخوابه کنج خونه یا که سینه قبرستون