Escob_13-27

Dene de gör her adımın ikili bir yön, Seni savaşa sokan eforun kibir içi söz Bir zaman seni yıkan o kavgaların İki dudak arasında siper alır ta ta ta ta öl! Olası plânlarına bir yenisi gibi düşün her tarafı çöl Bir tutarı var mı bu gidişin? Kazananı yok Kaybedeni bulmak adına kendini yok et aslına dön Kafanın içerisi bi’ tarafın ceremesi Gelip geçen herkes için biter hevesin Bu da nesi? Sanki bir sahnelik yaşam için Yanan ışıkların her birini söküp eledin Kötü gelen için yeterince basit kalır Ve de hatırlamak için gereklidir biraz anı Ne zaman içinde ne de zaman dışı safım Sıradan olan ise benim ölen insafım Nakarat x2: Ruhundaki boşluktan, kurtulmak çok zorsa, Kendine bir yer kap, elinde yok zaman. Çabalıyorsun kendince, karalıyorsun estikçe, Yanılıyorsun, sonra diyorsun “Elimde ne kaldı? Gerçekten ne?” Verse 2: Özüne gönüle dön, gözün hep dışarda sürüne sönünce köz Özürle geçer mi? Sözüm hep üstünde çöz! Görünmez elinde kan, dönüp tepeden yaşama bak Gülünce güler bu şans, bi’ güldükçe düşmez aksine yücelir insan Güzelin içine saklı kalan güvenim israf Görüyorsun umut kaybedenler için olur isyan Azı çoğu bırak hadi yetin, yedi devir aşar içimdeki deli Peki nedir elindeki? Gerekli birkaç ardımana göre yaşam etik Ya da şekil dimi? Peşin peşin koşan herkes seninle mi? Çeneni kapatman için yeterli mi delil? Ederinle övünmenin sırası mı sefil? Kuralı biz olmuşken değiştirmek nasıl olur kesin? Nakarat x4: Ruhundaki boşluktan, kurtulmak çok zorsa, Kendine bir yer kap, elinde yok zaman. Çabalıyorsun kendince, karalıyorsun estikçe, Yanılıyorsun, sonra diyorsun “Elimde ne kaldı? Gerçekten ne?”