αδερφοί

Μεγαλώσαμε μαζί, στα ίδια τα στενά, με δυο άδειες τσέπες μα γεμάτα όνειρα παλιά. Μοιραζόμασταν τα πάντα, τα καλά και τα στραβά, λέγαμε «θα μείνουμε αδέρφια» μέχρι να μας βρει η βραδιά. Ήμουν δίπλα σου όταν όλοι είχαν κάνει πίσω, όταν έπεφτες στα δύσκολα, εγώ ήμουν εκεί να σε κρατησω Δεν σου ζήτησα ποτέ μου ούτε λόγο ούτε χάρη, μα στα πρώτα δύσκολα μου γύρισες την πλάτη. Και κατάλαβα ποιος μένει όταν πέσει η αυλαία, ποιος μιλάει για φιλία και ποιος την κάνει σημαία. Άλλοι ήρθαν για το γέλιο, άλλοι μείναν για τη φάση, μα ο δικός μου άνθρωπος στα δύσκολα θα κάτσει. Δεν κρατάω κακίες, μα κρατάω τις στιγμές, γιατί αυτές μου ξεχωρίσανε τις αλήθειες απ’ τις ψευτιές. Τώρα ξέρω ποιος αξίζει, ποιος αντέχει, ποιος πονά, και ποιος λέει «είμαι αδερφός σου» μόνο όταν όλα είναι καλά .Ποιος ήταν αδερφός και ποιος απλά γνωστός, ποιος έμεινε στα δύσκολα και ποιος έγινε καπνός; Δεν αλλάζω για κανέναν, ούτε κάνω πίσω εγώ, κι αν μείνουμε μονάχοι, με τους λίγους θα προχωρώ. Θυμάμαι τις αλάνες, τα παγκάκια, τα βραδινά, τις κουβέντες που κρατούσαν μέχρι να ’ρθει η χαραυγή ξανά. Είχαμε όνειρα μεγάλα, μα δεν είχαμε λεφτά, μόνο πίστη πως μια μέρα θα τα κάνουμε σωστά. Μα ο χρόνος δοκιμάζει και ξεσπάει τις σιωπές, φέρνει μάσκες στην επιφάνεια και κρύβει τις ντροπές. Είδα φίλους να αλλάζουν για μια θέση πιο ψηλά, κι άλλους να πουλάνε αδερφούς για δυο λόγια και λεφτά. Εγώ δεν ξεχνάω ποιος μου κράτησε το χέρι, ποιος μου είπε «μη φοβάσαι» όταν το επομενο βραδυ ερθει Και γι’ αυτό δεν μετανιώνω ούτε μία στιγμή, γιατί ό,τι έδωσα με αγάπη, το ’δωσα απ’ την ψυχή. Τώρα έχω λίγους γύρω, μα γνωρίζω τι αξίζουν, δεν χρειάζονται κουβέντες για να ξέρω πως με στηρίζουν. Κι αν ο δρόμος μας χωρίσει, δεν θα ψάξω το γιατί, όποιος θέλει μένει δίπλα — όποιος φεύγει, έχει κριθεί.