λυχνάρια λόγος τιμής (cover)

Με ένα λυχνάρι κάνω ευχές Ποτέ ξανά να μην νιώσουμε πόνοΝα μην σε δω ξανά να κλαις Να 'ναι της χαράς σου τα δάκρυα σου μόνο Κι όταν ανάψουν οι φωτιές και κοιταχτούμε σε μια συναυλία Πες μου όλα εκείνα που δεν λες Μίλα για ειρήνη αγάπη φιλία Όλοι ψάχνουμε ποιο είναι το φάρμακο και το βρίσκουμε όπου βολευόμαστε Είναι η αγάπη τα ναρκωτικά η TV η φωλιά που κοιμόμαστε Κάποιοι λένε το βρήκαν στο τζόγο άλλοι λένε το βρήκαν στο πιώμα Και άλλοι το βρήκαν σε μιά μουσική πειρατών και με δυό καπνογόνα Έλα τι θες? Εγώ πήγα τον δρόμο τον γύρισα δεν ξαναχάνομαι Μπήκα μέσα βαθιά κοίταξα την θηλιά κι ήρθα πίσω να πω τι αισθάνομαι Με 'χει χτίσει το μαύρο του κόσμου γι αυτό ακόμα γυρεύω το φως μου Ποιος είσαι Λάμπρο σε 'χω χάσει όλο με κρίνει ο εαυτός μου Μήπως θυμάσαι που σου 'γραφα καινούρια refrain τους τραγούδαγα Που πάει το ρομάντζο του πρώτου καιρού Και το σκίρτημα όταν σε ακούμπαγα Που να' σαι και συ που να πλέεις Σε ποια πλώρη μονάχη κοιτάς τη σελήνη Που πάνε γαμώτο όσοι χάνονταιΚι η ασπιρίνη τον πόνο μου σβήνει Να κάνω κομμάτια να κουκουλοθώ και να κάτσω επιτέλους στον ίσκιο μου Να αγαπήσω ξανά ή θα πονέσω Άλλα μάτια μη χάσω από δίπλα μου Την αλήθεια όσα ζω θα ξυπνήσω ξάνα θολωμένος σε 'κείνο το θάλαμο Να δω τους δικούς μου στα μάυρα να ξαναγνωρίσω τον θάνατο Δεν πιστεύω κανένα παράδεισο έχω περπατήσει την κόλαση Σε κάθε δίσκο φτύνω πόνο αυτό δεν είναι μόνο απόλαυση Όταν βγαίνω στον δρόμο με πιάνουν γονείς βουρκωμένοι μου σφύγγουν το χέρι Γιατί φροντίζω τα παιδιά τους αυτό δεν είναι νταλαβέρι Με ένα λυχνάρι κάνω ευχές Ποτέ ξανά να μην νιώσουμε πόνοΝα μην σε δω ξανά να κλαις Να 'ναι της χαράς σου τα δάκρυα σου μόνο Κι όταν ανάψουν οι φωτιές Και κοιταχτούμε σε μια συναυλίαΠες μου όλα εκείνα που δεν λες Μίλα για ειρήνη αγάπη φιλία Οι άνθρωποι είμαστε καθρέφτες έτσι επιλέγουμε ανθρώπους Έχουμε μέσα μας κάτι δικός τους κι αυτοί έχουνε κάτι από 'μας Μας θυμίζουνε κάτι τα μάτια τους τους θυμίζουνε κάτι τα λόγια μαςΚι αυτή η αγκαλιά δεν θυμίζει τις άλλες έχει τη μορφή της φωτιάς Οι άνθρωποι είναι ηφαίστεια όταν δεν εκφράζουνε καίνε Τα χρόνια περνάνε και αυτοί συνηθίζουνε να αγνοούν τους καπνούς Καταλήγουν σε 'να σαλόνι με αόρατα τείχη να βλέπουν εχθρούς Να φωνάζουνε ο ένας στον άλλον γιατί δεν με νιώθεις γιατί δεν μ'ακούς Παίρνει τα παιδιά της από το σχολείο πάει τα αφήνει στη μάνα της Ο πατέρας την έκανε όταν γεννηθήκανε γι αυτό τα πήρε όλα πάνω της Δεν έβαλε μέσα στο σπίτι κανένα μαλάκα για να τα ταΐσει Και όταν με ρωτάνε που βρίσκω την δύναμη ρωτάω αυτή που τη βρίσκει Τα αδέλφια μας που ορφανέψαν νωρίς μεγαλώσαν με ένα κενό Ωριμάσαν πιο γρήγορα απ' τα άλλα παιδιά γιατί μάθαν να ζούνε μ'αυτο Μια εικόνα θολή μια βαριά ενοχή που δεν είπαν ποτέ σ' αγαπώ Τι θα έκανε εκείνος στην θέση μου τι θα μου 'λεγε αν ήταν εδώ Δεν μιλαώ για πλατίνες ούτε για sold out όταν με ρωτάνε τι πέτυχεςΟυρανέ ευχαριστώ που μας φρόντισες Μ' αυτό το στυλό χτίζω γέφυρεςΌσοι αγαπάω μου χαμογελάν και γυρνάνε στην πόλη σαν έλικες Τρώνε κάλα ταξιδεύουν συχνά και αφήνουν τις γυναίκες τους έγκυεςΜε ένα λυχνάρι κάνω ευχές Ποτέ ξανά να μην νιώσουμε πόνοΝα μην σε δω ξανά να κλαις Να 'ναι της χαράς σου τα δάκρυα σου μόνοΚι όταν ανάψουν οι φωτιέςΚαι κοιταχτούμε σε μια συναυλία Πες μου όλα εκείνα που δεν λεςΜίλα για ειρήνη αγάπη φιλία