درد

دنیا یه صحنه‌ست، ما فقط نقشای گذریم گاهی می‌بازیم، گاهی می‌بریم، ولی آخرش همه‌مون درگیریم درگیرِ خودمون، درگیرِ راهی که نمی‌دونیم چیه درگیرِ حرفایی که می‌زنیم ولی تهش نمی‌دونیم به کیه ___من از درد نمی‌ترسم، از بی‌معنی بودن می‌ترسم از اینکه یه روز بیدار شم ببینم هیچ‌چیزی توی قلبم نیست، می‌ترسم آدم‌ها میان و می‌رن، ولی اثرشون می‌مونه گاهی یه لبخند، گاهی یه زخم، گاهی یه حرف که تا آخر عمر می‌سوزونه ____زندگی مثل یه کتابه که خودمون می‌نویسیم ولی بعضی صفحه‌ها رو یکی دیگه پاره می‌کنه، ما فقط نگاه می‌کنیم گاهی می‌خوای فریاد بزنی ولی صدا نمی‌رسه گاهی می‌خوای بمونی ولی راهت از همه جدا می‌رسه ___من یاد گرفتم معنی رو توی درد پیدا کنم توی شکست، توی سکوت، توی شب‌هایی که هیچ‌کس نبود کنارم یاد گرفتم هر سقوط یه درس داره هر اشک یه حقیقت، هر زخم یه راهِ تازه داره ___اگه یه روز گم شدی، بدون که این دنیا همیشه تاریک نیست نور همیشه هست، فقط باید از پشتِ دردها پیداش کنی، همین‌قدر ساده و همین‌قدر سخت این آهنگ حرفِ دلِ آدمیه که فهمیده معنی زندگی توی قشنگی‌ها نیست توی جنگیدنه، توی ادامه‌دادنه، توی همون لحظه‌ایه که می‌گی «با همه سختیاش، هنوز هستم… هنوز می‌خونم… هنوز می‌جنگم»