پولکی

Nmmm: هوم... فکر کردید من نمی‌فهمم؟ چشماتون فقط رنگِ سبزِ اسکناس رو می‌دید... می‌خواستید جیب منو بزنید؟ نشستید سر سفره، ولی نمی‌دونستید صاحب‌خونه خودش گرگه دورم پُر بود از آدمایی که رنگ عوض می‌کردن واسه جیبِ من بود اگه هر شب رقص می‌کردن بهم می‌گفتن «داداش» ولی نگاهشون به کیف بود رفاقت با اینا، مثلِ دویدن تو رِیف (لجن) بود فکر کردن من ساده‌ام، طعمه‌م واسه نقشه‌هاشون نمی‌دونستن من چاهم واسه کلِ رویاشون همون پولی که براش دندون تیز کرده بودید حالا خرجِ منه، شما هم که بدجوری سوختید آره، رفیقای پولی، همه‌تون تو نقش نقشه می‌کشیدید واسه این سفره و پخش منم زدم به جیب، هر چی که داشتید و نداشتید حالا بدویید دنبالِ ردِ پایی که جا گذاشتید این بازیِ من بود، قانونشم من نوشتم پولتون رو خوردم، چون رفاقت رو زشت کردید واسم رفاقت شما واسه من یه زندانِ تکراری بود هر روزش پر از دروغ و وعده‌های پوشالی بود می‌خواستید منو حبس کنید توی فقر و نداری ولی حالا من بالام و شما تهِ این انباری واسه این پول حتی اگه برم حبس و زندان می‌ارزه به دیدنِ قیافه‌های شما، لاشخورای نادان سفره رو چیدم، ولی خودم تنهایی خوردم برید شکایت کنید، من بازی رو بُردم